Απουσία

Σε θυμίζει το γκρι, σε θυμίζει το άσπρο.
Η θέση στο σαλόνι η αδειανή
κι ο διψασμένος στεναγμός
των λουλουδιών.
Ο γλυκασμός της αύρας σου μεθά
τα πεινασμένα αγριοπούλια,
που πάντα φρόντιζες
στο ολόφωτο μπαλκόνι σου.
Κρύβεσαι στη ντουλάπα σου
μες τα κοστούμια τα φθαρμένα.
Στη μυρωδιά του καπνού σου,
την αντισκορική.
Είσαι μαζί μας με την άφθαρτη αγάπη σου.
Στις πικραμένες μας στιγμές
μοιράζεις το αθώο σου χαμόγελο.
Στα μάτια μας κοιτάς παγιδευμένος
στην ψηφιακή φωτογραφία
και μας χαρίζεις συγκίνηση ανείπωτη.
Ένα κρυστάλλινο ποτήρι
και το τασάκι το ασημί σφράγισαν
ανεξίτηλα τα δικά σου αποτυπώματα.
Αγαπούσες το άσπρο, αγαπούσες το γκρι.